Λέγομαι Δημήτρης Χαλαζωνίτης

Εκλέχτηκα δημοτικός σύμβουλος για πρώτη φορά το 1994. Από τότε οι συμπολίτες μου με τιμούν συνεχώς επί 16 χρόνια. Πάντα με την ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Την πρώτη χρονιά που κερδίσαμε τις εκλογές, ο Δήμαρχος Κρίτος Νεόφυτος, μου ανέθεσε τον χώρο του Πολιτισμού. Συνεργάτης και συμπαραστάτης σε αυτή τη προσπάθεια, θα ήταν ο μέχρι και σήμερα διευθυντής του ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ μας ΚΕΝΤΡΟΥ,ο Χρήστος Σούπος. Τότε ξεκίνησε κι αυτός. Σπάνια και καλή «κολόνια».

Πρώτος μας στόχος να εξοπλίσουμε το Κέντρο. Με λίγα χρήματα, πολλή εθελοντική δουλειά και αναζήτηση χορηγών, μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα, το μετατρέψαμε από χώρο που φιλοξενούσε μόνο κάποιες διαλέξεις, σε χώρο που μπορούσε πια να φιλοξενήσει Κινηματογραφικές προβολές, Θεατρικές παραστάσεις, Μουσικές εκδηλώσεις και Εικαστικές εκθέσεις αξιώσεων. Ακόμα θυμάμαι τις Εκθέσεις του Πανιάρα , της Καναγκίνη και άλλων σπουδαίων καλλιτεχνών. Δεν θα έρχονταν ποτέ, αν δεν έκριναν ότι ο χώρος ήταν ικανός και άρτιος για να τους φιλοξενήσει.

Δεύτερος, παράλληλος στόχος: να δημιουργήσουμε θεσμούς. Έτσι, ξεκινήσαμε πολλά Εργαστήρια. Εργαστήριο εικαστικών για μικρούς, Εικαστικά για ενήλικες, Χορωδία, Θεατρική ομάδα κ.α. Διστακτικός ο κόσμος στην αρχή. Θυμάμαι τα πρώτα έργα της θεατρικής ομάδας . Ήταν λίγοι... χρειαζόντουσαν κι άλλους για να συμπληρωθούν οι ρόλοι...Τι να κάνω, ανέβηκα και στο σανίδι. Μέχρι και τον Μπάρκουλη έκανα !...

Σήμερα η θεατρική ομάδα αριθμεί πάνω από 70 μέλη. Έχει ανεβάσει πολλές παραγωγές και έχει πάρει πολλά βραβεία σε πανελλήνια διαγωνιστικά φεστιβάλ. Το ίδιο συμβαίνει και με τα υπόλοιπα εργαστήρια.

Και καθώς ο κόσμος άρχισε να πλαισιώνει το ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ, μου γεννήθηκε η ιδέα του «ΠΑΙΔΟΚΟΣΜΟΥ». Ένα τριήμερο φεστιβάλ για τα παιδιά! Ο Δήμος μας έδωσε το Χώρο, δεν μας έδινε όμως χρήματα. Δίπλα μου, πάλι ο Χρήστος ο Σούπος. Και πάλι στους δρόμους. Να βρούμε χορηγούς... να πείσουμε καλλιτέχνες να έλθουν δωρεάν... να βρούμε όργανα και υλικά. Όσο για μαστόρους, εμείς οι ίδιοι. Ξενύχτια με σανίδες, καρφιά, σφυριά και μπογιές στα χέρια. Μαζί μας πολλοί εθελοντές. Και ο ΠΑΙΔΟΚΟΣΜΟΣ έγινε, και ήρθε ο Σαββοπουλος, ο Σπαθάρης και πολλοί άλλοι σπουδαίοι. Και πέρασαν πάνω από 10.000 άτομα. Και την επόμενη χρονιά, όλοι απαιτούσαν να ξαναγίνει. (Δείτε τα αποσπάσματα των εφημερίδων..).

Έτσι οργανώσαμε και άλλες γιορτές του Δήμου. Την γιορτή της Πρωτομαγιάς, τη Γιορτή του Κλήδωνα. Έχουν γίνει πια θεσμοί και επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο.

Όλα αυτά τα χρόνια όμως, που οι συμπολίτες μας γέμιζαν πια αθρόα το ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ, υπήρχε μια γκάμα ηλικιών που δεν είχαμε κατορθώσει να πλησιάσουμε. Τους 18 – 30ρηδες. Μια χρονιά οργάνωσα ένα διαγωνιστικό φεστιβάλ για Ροκ-γκρουπάκια μαθητών, στο χώρο του Γυμνασίου-Λυκείου. Υπήρχε επίσημη κριτική επιτροπή και το πρώτο βραβείο ήταν ένα συμβόλαιο με την SONY για ένα cd-single. Ήρθαν αρκετοί. Μόλις τέλειωσε όμως το φεστιβάλ, έγιναν καπνός ! Δεν τους ξαναείδα.

Έτσι, αποφασίσαμε- πάλι με τον Χρήστο- να κολυμπήσουμε στα βαθειά. Να φτιάξουμε ραδιοφωνικό σταθμό. Οι δυσκολίες, βουνά ολόκληρα :

να πείσουμε το Δημοτικό συμβούλιο... να βρούμε χρήματα, μηχανήματα, χώρο ... να εξασφαλίσουμε συχνότητα...να αντιμετωπίσουμε την ερτζιανή μαφία... να στήσουμε την κεραία για να ακουγόμαστε παντού...να φτιάξουμε βιώσιμο πρόγραμμα... να βρούμε ανθρώπους......Τεχνικός συνεργάτης και συμπολεμιστής ο φίλος Φρυδάς (πόσα του οφείλουμε !..). Άντε πάλι στο κυνήγι των αιώνιων ανεμόμυλων..

Και όλα έγιναν. Και ο σταθμός ΦΑΡΟΣ ΨΥΧΙΚΟΥ ήταν έτοιμος να εκπέμψει. Στους 106,9 χιλιόκυκλους, με την κεραία στον Υμηττό και τα στούντιο στο υπόγειο του πολιτιστικού κέντρου. Και ως εκ θαύματος το υπόγειο γέμισε πιτσιρικάδες. Με καταπληκτικές ιδέες και εξαίσιες εκπομπές (Κάποιοι από αυτούς δουλεύουν τώρα στη ραδιοφωνία επαγγελματικά) . Η λειτουργία 24ωρη. Ξημερωνόμασταν χωρίς να καταλαβαίνουμε την κούραση. Και το πανηγύρι κράτησε 2 χρόνια. Μεχρις ότου, μια Παρασκευή, το επίσημο Κράτος σε μια πολιτική δηθενιά, αποφάσισε να «καθαρίσει» τα ερτζιανά. Πρώτος και εύκολος στόχος: το Ψυχικό. Οι λόγοι ευνόητοι. Έτσι, εκείνη την Παρασκευή το βράδυ, χαρτογιακάδες συνοδευόμενοι από την αστυνομία, αψηφώντας όλα τα πειστήρια νομιμότητας που παρουσιάσαμε, έκλεισαν τον σταθμό και θέλησαν να κατασχέσουν τα μηχανήματα. Για να τα γλυτώσω τους άφησα να με συλλάβουν και πήγα για αυτόφωρο. Ήταν όμως Παρασκευή και έτσι πέρασα τρία μερόνυχτα πίσω από τα κάγκελα. Ένα στο τοπικό Α.Τ και δύο στη ΓΑΔΑ.Για το παρεάκι μου εκεί, θα σας μιλήσω άλλη φορά. Την Δευτέρα , στο Αυτόφωρο, κέρδισα μεν τα μηχανήματα, ορίστηκε όμως δικάσιμος με εντολή παύσης λειτουργίας του σταθμού μέχρι τότε. Δύο χρόνια μετά, σε δύο δίκες, αθωώθηκα, αναγνωρίστηκε η νομιμότητα του σταθμού αλλά η συχνότητα είχε πια χαθεί. Τα μηχανήματα είναι εδώ. Η καινούργια Δημοτική Αρχή, αν έχει την όρεξη και τα κότσια....

Παράλληλα με τα Πολιτιστικά, από τον πρώτο χρόνο της εκλογής μας, ανέλαβα και την έκδοση του νέου δημοτικού περιοδικού «ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΣΤΟ ΔΗΜΟ». Συνεργάτης και εδώ, ο Χρήστος ο Σούπος. Γράψαμε ατέλειωτες σελίδες , κυνηγήσαμε διαφημίσεις, ψάχναμε συντάκτες... Σήμερα, το περιοδικό είναι εδραιωμένο πια όργανο - όχι μόνο του Δήμου - αλλά και των δημοτών, σαν ελεύθερο βήμα για κάθε άποψη. Είτε φιλική , είτε αντίπαλη.

Στα ύστερα χρόνια, με τη βοήθεια και τις γνώσεις του φίλου Π.Παπαδόπουλου, προτείναμε το σχέδιο «Ευρυζωνικά Δίκτυα». Ο τότε αντιδήμαρχος και νυν επικεφαλής μας, Παντελής Ξυριδάκης το υιοθέτησε αμέσως. Πρωτοπόρο σχέδιο, που επιτρέπει την μαζικότερη χρήση του Ίντερνετ, διεύρυνση του φάσματος επιλογών του πολίτη, αμεσότατη εξυπηρέτηση του σε άφθονα πεδία και πολύ μεγαλύτερη δυνατότητα παρέμβασης του. Η πρώτη μελέτη έχει γίνει , το Know-How είναι εδώ και αν η καινούργια Δημοτική Αρχή έχει την όρεξη και τα κότσια.......

Στη διάρκεια των θητειών μου, συμμετείχα επίσης, στις σχολικές επιτροπές καθώς και στη Δημαρχιακή επιτροπή . Για μένα ήταν σπουδαία εμπειρία διοίκησης, για εσάς θα ήταν βαρετό να την περιγράψω.

Όσο για τα υπόλοιπα της ζωής μου, αν ακόμα αντέχετε, κάντε μια βόλτα στο υπόλοιπο Site.

Αυτά...και...

...τα ίδια θελω να συνεχίσω να κάνω. Τα ίδια και χειρότερα! Γι' αυτό ζητώ τον σταυρό προτίμησης σας.

Ούτως ή άλλως, σας ευχαριστώ.